Hikaye mi?

Bekir C.’ninde Hikayesi Var

hikayemi — Wed, 22 Aug 2007 15:39:44 +0000

Bilen bilir, biz hikaye yazdıkmı okumayan kalmaz. Günü gününe oturtmak lazım. Yazdıklarımızı paylaşmak lazım. Neyse siz ağır küfürler etmeye devam edin biz gene size yazmaya devam edeceğiz. Diyen bir blog yazarının samimi bir hizmetkarı olan B.C. her gece mübalağa yerlerde marihuanna ile alem yaparmış. Kimi zaman kuru kimi zaman sulu kesmez yoldan geçenlerle yeni yeni pozisyonlar denermiş.

Deneme yanılma dünyası.. Birgün herkes kapalı perdeler arkasında gönlünden geçeni belirlemişler. Ondan önce onlara kötü örnek olan Bekir’i unutmaları imkansızmış. O onları memnun etmiş bidon kafalılar dönüp akıl edememiş. Yıllar yılları kovalarken kendi çukurlarını kazdıklarını anlamayan özürlü kalafatlardan biri ekmeğinden oluvermiş. İçerleyen kankası kime versemde rahatlasam havadesine dalıvermiş.

Fotomontaj sanatının malzemesi haline gelen kankamız hem solun ciğerini sökmüş hemde kişisel egosunu memnun edebilmek için yurtdışında verenlik yapma görevini üstlenmiş. Yut dışına çıkar çıkmaz ülkesine dönemeyeceğini söyleyen bir başka ahmak ve şerait mensubu yurt içinde bu insan evladının küstahlık görevini üstlenmiş. Dersinden pek-iyi alan bu muktedir zeval kişi maalesef muz vahasının en büyük çobanı imiş.

Bizi sormayın efem biz hep izleme modundayız. Kim dikerse ona yaran mevzusunuda paylaşmadan edemeyeceğim. Daha sonra artık.

Adnan Hocanın Hikayesi

hikayemi — Tue, 21 Aug 2007 11:08:25 +0000

Günlerden birgün anası düzelmiş babası belli olmayan bir garip çocuk varmış. Kişiliğini oturtamayan bu kardeş yıllar geçsede aynı günlere gider gelirmiş. Çünkü onada gider gelirlemiş. Mahsun gencimiz nerden bilsinki yıllar sonra villalarda ülkesinin en pahalı deliklerini mutlu edebileceğini. Deliklerden bir gün su sızmış olan saltanata olmuş.

Kendini kitap yazmaya vermiş. Siteleride varmış. Parası olan enayiden alıp parası olmayana niyet etmiş yanlışıkla kefeni olan cebine koymuş. Hayat böyle giderken bir gün bir bayırdan yuvarlanıvermiş. Yıldızlı amcalar ona yıldızlı pekiyi al biz sana şeker vercez demişler oda vermiş vermiş vermiş. Kamunun önü arkası onu bilir tanır olmuş. Yıllar geçmiş insanlar yazı yazmak istemişler, bayır anıları olan tekke zaafiyetli delik düşkünü insan evladı izin vermemiş.

Sen çok yaşa Kralımız ben okutmam bu yazıları siz gidin yabancı dnslerde takılın demiş. Bütün dünya kralın rezaletini konuşurken kahramanımız dalkavuk hukuk münasebetindekilere prim vermeye başlamış. Günün bir günü primler ona hikaye olarak dönecekmiş, haberi yokmuş…

Kraliçe’nin Vahim Hatası

hikayemi — Fri, 17 Aug 2007 11:55:28 +0000

Günlerden bir gün bir afet varmış. Güzeller güzeliymiş. Herkes ondan bahseder, güzelliğini destansı şekilde yayarlarmış. Kızımızın dötü fena kalkmış. Zaman geçmiş kızımız ergenlik dönemine gelmiş. Sivilceleri bile patlamamış. Allahın sevgili kuluymuş. Ayriyetten çokda cimri bir hatunmuş.
Günün bir günü kızımıza sarı kafalı bir çocuk aşık olmuş. Hergün aşkını ilan eder arada orasını burasını ellermiş. Masumane devam eden aşkımız nedense dışarıdan umutsuz bir vaka olarak herkese yansırmış.
Kız arada ona aşık olan diğer insan evlatlarınıda memnun ediyor hale gelmiş. Geri döndüğünde sarı kafayı teselli ede durmuş. Bizimki ilerleme arzusunda hayaller peşinde iken kızımız başka başka tatlar tatmaya devam ediyormuş. Dünyaya niçin geldik der gibi?
İşin b.k kokan tarafı sarı kafanın sabırsızlığı imiş?
Hergün tazelenen aşk itirafları, gülücükler, ilanı güller. Gün bitmesin ki sarıdan güzelimize iltifat doğmasın, yalakalık olmasın.
Veee inanılası değil amma aralarındaki aşk biter. Birbirlerini görmez hale gelirler. Herkes merak ile olayı çözümlemeye çalışırken büyük bir aşkta bitmiştir. Peki neden bitmiştir? Bu artık toplumun sorgulaması, cevap bulamasada atıp tutması gereken bir konu olmuştur.
Gerçekler zamanla anlaşılır diyen gazete gene haklı çıkmış zamanla olayın tüm vahimliği topluma mal olmuştur.
Sarı, zamanı kollamış afetimizi en uygun zamanda kıstırmış ve ona sahip olmuştur. Tüm milletin tadına varmak için can attığı kızcığımızın tatlı ekşi tüm yanları sarının artık damak zevkinden geçmiştir. Karıdan memnun kalmadığından mı ondan mı bundan mı bilinmez ama vakadan sonra ne aşk kalmıştır nede memnuniyet.
Bize düşen görevler: Sevişin ama sıcak havalarda işin suyu çıkabilir.

Avanak Necmi

hikayemi — Fri, 17 Aug 2007 07:58:10 +0000

Bizim avanak necmi birgün oturuyo imiş. Yıl ikibin yedi demiş kendi içinden. Bir anda aklına binli yıllar gelmiş. Keşke o yıllarıda görebiseydim diye vah vahlanmış bizim mal. Sonra konuyu iş yerindekilere açmış.

Espirisine aranızda binli yılları gören var mı demiş. Herkes gülmüş. Lakin aradan sıyrılan halkla ilişkiler müdiresi ben gördüm demiş. Sana da gösteriyim mi? Espriler kahkalar arasında müdire ile avanak necmi şöyle bir bakışmışlar. Akşamın habercisi olmuyalım ama bunlar birbirine pek hayırlı şeyler göstermicekler sanki.

Sonra bizim necmi işine dönmüş, dönmüş amma aklında müdiresi varmış. Çıkış saati gelmiş. Beraber çıkmaya karar vermişler. Müdire bunu evine getirecekmiş. Bizim avanak necmide hayaller kurmaya başlamış. Yola çıkan taze aşıklar binli yıllara kucak kucağa binerek gitmişler gelmişler. Son durak çatmış, avanakta şöyle bir kaşlarını ovalamış. Evin önünde eski kocasının arabasını gören müdire heyecanlanmış. Sen geride kal derken eski koca belirmiş. Müdireye şöyle bir bakmış. Avanak Necmi pısırık birşey olduğundan ona bakmamış bile. Müdireyi kucaklar kucaklamaz cezalandırmaya başlamış. Avanakta boş durmayayım arkadan geleyim diye hayal ede durmuş. Anlıcağınız içimde patlamasın bari meselesi. Hikayemizde burada bitmiş. Müdire muradına hem binmiş hem ermiş olmakla beraber avanak tarağındanda sürtünmüş olmuş. Gökten üç elma düşmüş biri korungac esansında kullanılmış diğerleri yedirilmiş. Hadi biz çıkalım hayallere..

Çıkaracağımız dersler var taibi ki bu güzel hikayede. Nedir? Minübüste ayakta kalmamak için her zaman son duraktan bin.